گاهی مسیر جاده به بن بست می رود،گاهی تمام حادثه از دست میرود

گاهی همان کسی که دم از عقل میزند،در راه هوشیاری خود مست میرود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست،وقتی که قلب خون شده به شکست میرود

اول اگرچه با سخن از عشق آمده،آخر خلاف آنچه که گفته است میرود

هر چند مضحک است و پر از خنده های تلخ،بر ما هر آنچه لایقمان است میرود

گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند،وقتی غبار معرکه بنشست میرود

اینجا یکی برای خودش حکم میدهد،آن دیگری همیشه به پیوست میرود

بیراهه ها به مقصد خود ساده میرسند،اما مسیر جاده به بن بست میرود

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای،وقتی میان طایفه ای پست میرود

این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست،تیری است بی نشانه که از دست میرود